Welkom

Activiteitenkalender

Inlichtingen

Forum

Tijdschrift

Appartementen

IMSO Reizen

Indian Day

Swimmarathon

Privaat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug
 

 FORUM

Deze pagina wenst een uitgebreide dialoog op gang te brengen. Hierbij komen er meerdere onderwerpen aan bod. Uw opmerkingen, aanbevelingen en suggesties zijn zeer welkom.

_____________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op TV, Radio en herhaalde malen in de Pers werd het grote publiek geconfronteerd met de betrachting naar euthanasie van wijlen MS-patient Mario Verstraete. Kort na zijn overlijden verscheen er een artikel in het dagblad "Het Laatste Nieuws" waarin MS-patiŽnte Lieve Demol (53) haar mening brengt rond euthanasie en aangeeft dat ze de euthanasie van Mario Verstraete niet begrijpt.

"Vluchten, dat kan ik mijn zonen niet aandoen."

Zij is 53, Lieve Demol, en al 16 jaar lang MS-patiŽnte. "In 1986 werd ik ziek, Multiple Sclerose, zoals Mario Verstraete. " Toch houdt Lieve vol, moedig. Eten gaat niet meer alleen, een blad van een boek omslaan ook niet. Net zoals zovele andere doodgewone dingen niet.

De euthanasiewet ?

Lieve Demol : "Principieel ben ik er niet tegen. Er kunnen zich omstandigheden aandienen waarbij ik begrijp dat mensen er een punt willen achter zetten. Of ik zelf er ooit een beroep op zal doen, weet ik nu niet. Indien ik blijf achteruit gaan zoals de laatste maanden het geval was en de pijn verergert, zal ik misschien beginnen denken aan afstand nemen. Ik zeg wel : misschien. Ik hoop echter dat ik voldoende bij mijn verstand blijf om mij in alle omstandigheden twee dingen af te vragen : kan ik mijn zonen een uitstap aandoen en kan ik zoiets als gelovige christen verantwoorden ?"

Begrijpt u de beslissing van Mario Verstraete ?

"Nee ! Hij, die tot veel meer in staat was dan ik, haakte af."

Mario was ongelovig, u gelovig. Speelt dat mee?

"Een gelovige stelt zich bijkomende vragen. Zoals : heb ik wel het recht er zomaar een eind aan te maken ? Stel u eens voor dat iedereeen het leven de rug zou toekeren telkens hij met tegenslag af te rekenen krijgt. Dat kan toch niet. Dat zou oneerlijk zijn tegenover zichzelf, de familie, ja zelfs tegenover medepatiŽnten."

Sprak u met anderen al over euthanasie ?

"Ja, met mijn zus en mijn twee zonen. Maar die twee vermijden zo'n gesprek. Ergens begrijp ik dat zij dat onderwerp uit de weg willen gaan. Zij zien mij alleen aftakelen. Erover praten, zal hen bevreesd maken dat zij mij pijn zullen doen."

Wat mag ik u toewensen ?

"Sterkte om zo lang mogelijk vol te houden. Euthanasie… Dat kan ik mijn jongens toch niet aandoen. Ik zou in dat geval een voorbeeld van vluchten geven. Ik heb hen nog heel wat positievere dingen aan te bieden.

Eerste euthanasie niet volgens boekje.

"De arts die Mario Verstraete heeft geholpen bij zijn dood, riskeert vervolging", denkt de Leuvense professor medisch recht Herman Nys. "Een juridische haarkloverij", reageert VUB-prof. Wim Betz.

Mario Verstraete was niet terminaal ziek, heeft hij zelf verklaard. In zo'n geval moet de arts een maand bedenktijd in acht nemen voor de euthanasie uit te voeren. "Juridisch gesproken kan een geldig verzoek pas ingediend worden vanaf einde september, toen de wet in voege trad", zegt professor Herman Nys. "De bedenktijd van ťťn maand is nog niet voorbij, dus riskeert de arts die Verstraete geholpen heeft, vervolging wegens moord."

VUB-prof huisartsgeneeskunde Wim Betz vindt dat "juridische haarkloverij". "Kun je euthanasie uitvoeren onmiddellijk nadat de wet in voege is getreden, of mag je dan pas beginnen praten ? Volgens mij kan praten al op voorhand."

Betz denkt dat de betrokken arts wel vervolging door de Orde der Geneesheren riskeert, "Omdat Verstraete niet terminaal ziek was, gaat het volgens de Orde om Hulp bij zelfdoding, en dat is nog altijd strafbaar. Eigenlijk zou de Orde haar plichtenleer moeten aanpassen." De Nationale Raad van de Orde van Geneesheren werkt daar inderdaad aan.

Terug naar pagina-begin

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMSO, is een V.Z.W. die enkel bestaat uit vrijwilligers. Volgend jaar is aangekondigd als het "Jaar van de Vrijwilliger".  Welke zullen hiervan de gevolgen zijn voor onze vereniging ?
 

 

 

 

 

Terug naar pagina-begin

 


 

 

 

 

 

 

 

 


 

Resultaten van de Internet-enquÍte.

 

Inleiding

Sinds enkele jaren groeit het gebruik van informatica bij de westerse bevolking. Met deze enquÍte wensten we ook te weten in welke mate het gebruik van de computer en internet ook een toepassing vindt bij de populatie van MS patiŽnten welke op regelmatige wijze ambulante revalidatie volgen te Melsbroek. Vinden zij het nuttig ? Maken ze er reeds gebruik van ? Welke verwachtingen koesteren ze om in de nabije toekomst de communicatie tussen het Centrum en de thuissituatie te verbeteren ?

Materiaal

De enquÍte werd verstuurd naar 330 MS patiŽnten. We kregen in totaal 103 enquÍtes terug, al dan niet volledig ingevuld. Zo kunnen we volgende totalen maken : 88 patiŽnten stuurden hun enquÍte terug met vermelding van hun naam en 15 anoniem. Onder hen waren 78 Nederlandstalige en 25 Franstalige patiŽnten.

Verdere demografische gegevens :

De man/vrouw verhouding bedraagt 52 mannen en 51 vrouwen.

  • Voor de leeftijdsverdeling : 12 patiŽnten tussen 26 en 40 jaar, 50 voor categorie 41-60 jaar en 18 voor categorie ouder dan 60 jaar.
  • Wat het studieniveau betreft, waren er 11 die lager onderwijs genoten, 34 secundair, 32 hoger en 10 universitair onderwijs.
  • Onder deze patiŽnten vinden we 7 personen die nog fulltime werken en 6 halftime; tussen de overige patiŽnten oefenen er 21 nog huishoudelijke bezigheden uit.

Beschikbaarheid en gebruik van een computer :

Van de 78 patiŽnten die de vragenlijst hebben ingestuurd zijn er

  • 60 patiŽnten die thuis over een computer beschikken,
  • 7 hebben er ťťn op het werk
  • en 41 patiŽnten werken in Melsbroek op de computer (hiervan hebben er 30 thuis een computer).

Het meest gebruikte programma is Word (41), gevolgd door Excel (21), Powerpoint (11) en Access (11).

De computer wordt gebruikt voor

  • 40 patiŽnten gebruiken hem voor correspondentie,
  • 23 patiŽnten gebruiken hem voor financiŽle aangelegenheden,
  • 32 voor recreatie-activiteiten
  • 15 voor andere doeleinden.

Hoeveel onder hen hebben toegang tot het internet :

Op het aantal patiŽnten die deze vraag beantwoordden, zijn er

  • 25 patiŽnten die niet over een internettoegang beschikken.
  • 38 hebben thuis toegang waarvan er 31 gebruik van maken.
  • 4 patiŽnten hebben toegang tot het internet op het werk en 3 daarvan gebruiken die ook.
  • 9 patiŽnten hebben toegang in Melsbroek.

Bij de patiŽnten die thuis internettoegang hebben, zijn er 29 waarbij andere familieleden er gebruik van maken.

Waarvoor wordt deze internettoegang gebruikt ?

  • 34 patiŽnten gebruiken hem voor het verzenden en ontvangen van e-mail,
  • 24 voor communicatie via websites,
  • 18 voor informatie rond MS op het web,
  • 16 bezochten reeds de IMSO website
  • 7 voor het opzoeken van andere informatie.

Meer specifieke toepassingen waarvoor het internet gebruikt wordt :

  • 14 patiŽnten gebruiken internet voor het bestellen van boeken,
  • 14 patiŽnten gebruiken dit voor het organiseren van hun vakantie,
  • 11 voor het bestellen van spelletjes,
  • 4 patiŽnten gebruiken het web om te chatten.

Wat zijn de verwachtingen van de patiŽnten rond het gebruik van internet ?

Betreffende het contacteren van professionele hulpverleners zijn er die nu reeds via internet contact zouden wensen, waarvan :

  • 13 met hun huisarts
  • 7 met hun verpleegster
  • 8 met hun kinesitherapeut
  • 13 met hun geneesheer-specialist
  • 14 met hun mutualiteit
  • 6 met andere hulpverleners
  • 12 met het secretariaat van het Centrum
  • 18 nog niet onmiddellijk, maar wel later.

Een reeks wensen worden duidelijk aangegeven door een reeks patiŽnten. Zo vinden er:

  • 5 dat aanpassingen van de computer noodzakelijk zijn
  • 15 dat ze graag deel zouden uitmaken van een werkgroep rond dit onderwerp
  • 28 dat ze wensen meer te leren rond dit onderwerp
  • 6 dat ze hun kennis willen delen, hun medewerking willen verlenen

 

Vermelde suggesties en opmerkingen :

  • Een aantal personen maken bij deze gebruik om hun dank uit te spreken over het bestaan van het Cybercafť, dat nu sinds 3 maanden in werking is, in het cafetaria van het Centrum. Deze gelegenheid geeft hun de mogelijkheid om met internet te leren omgaan en e-mails te versturen.
  • Een groot aantal merkt op dat ze de financiŽle middelen niet hebben om thuis een computer aan te kopen en stelt zich de vraag of er geen mogelijkheid zou kunnen zijn om aankoopvoorwaarden te hebben aan een voordelig groepstarief.
  • Anderen stellen zich de vraag welke technische hulpmiddelen het gebruik van de computer zouden kunnen vergemakkelijken. Bestaat de mogelijkheid om thuis grotere schermen te krijgen ? Werken stembestuurde programma’s en zijn ze niet te moeilijk om te gebruiken ? Is het mogelijk om de besturing zodanig aan te passen dat de computer bediend kan worden met een kinbesturing ?
  • Verscheidene personen opperen de wens om een bijkomende vorming te volgen in informatica.
  • Anderen wensen met het Revalidatiecentrum te kunnen communiceren via internet, bvb. om te verwittigen dat ze niet ambulant kunnen komen of om een afspraak te maken met de geneesheer.
  • Nog anderen zeggen helemaal niet geÔnteresseerd te zijn in de computer en internet.
  • Uiteindelijk zijn er een aantal die er graag mee zouden werken, maar voor wie de vermoeidheid een groot probleem vormt.

 

 

BESPREKING :

Een eerste vaststelling betreft het totaal aantal ontvangen antwoorden : als we per gestelde vraag een totaal maken, merken we dat de vragenlijst vaak niet volledig werd ingevuld. Als we de demografische gegevens analyseren, bemerken we dat evenveel mannen als vrouwen thuis over een computer beschikken alhoewel het alom bekend is dat meer vrouwen dan mannen aangetast zijn door MS. Zijn de mannen meer geÔnteresseerd of zijn ze minder betrokken bij de huishoudelijke taken ?

Een andere vaststelling is dat de gemiddelde leeftijd van de patiŽnten die de vragenlijst beantwoordden tussen de 40 en 60 jaar ligt, met een studieniveau gaande van secundair tot hoger onderwijs.

Over het algemeen werd het initiatief goed beoordeeld. We moeten er rekening mee houden dat we 30 % antwoorden ontvingen betreffende een zeer technisch domein, in volle evolutie. In BelgiŽ werkt 35 % van de bevolking met internet. Dit cijfer stijgt elk jaar. In de Verenigde Staten toont een studie uitgevoerd bij MS patiŽnten aan dat 85 % van de patiŽnten via internet op enquÍtes antwoorden.

We onthouden eveneens dat het contact met het Revalidatiecentrum verder te ontwikkelen is op het internet en we zullen in detail onderzoeken hoe we aangepaste vormingscursussen voor gehandicapte personen kunnen organiseren.

De creatie van het Cybercafť in Melsbroek kent een groot succes. Dit initiatief van het Europees Platform van MS Liga’s, waaraan Melsbroek meewerkt met de financiŽle hulp van de Europese Gemeenschap, geeft aan de patiŽnten de mogelijkheid om zich internet eigen te maken. Een aantal patiŽnten eindigen door aan andere patiŽnten te leren wat zij van de vrijwilligers (twee jongeren, vrijwillige studenten, Roemeen en Griek) geleerd hebben. Op deze manier ontstaat er een keten van vriendschap en solidariteit.

Antwoord gevend aan de wensen van de patiŽnten, nodigen wij iedereen die zich nuttig wil maken uit om zich kenbaar te maken, gezien elke technische bijstand en goede wil welkom zijn.

 

Dr P. KETELAER

 

Terug naar pagina-begin


 

 

 

 

 

Terug naar pagina-begin

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Vele patiŽnten gaan met vakantie naar zee of naar het buitenland. Maar hoe zouden we best voor de zwaar gehandicapte MS-er een aangepaste vakantie organiseren ?
 

 

 

 

 

 

Terug naar pagina-begin

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Een aantal MS-ers van Melsbroek namen deel aan de reis naar de rode zee, georgaiseerd door de duikclub voor gehandicapten. Wat bracht dit initiatief bij voor deze personen ?

 

 

 

 

 

Terug naar pagina-begin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Indien U meer informatie wenst over de activiteiten van het Vlaams PatiŽntenplatform neem dan even een kijkje op de website : www.vlaamspatientenplatform.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar pagina-begin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cannabis en urinaire incontinentie in MS

Binnenkort start een dubbelblind placebo-gecontroleerde trial in verband met urinaire incontinentie bij multiple sclerose. De studie wordt in drie centra uitgevoerd, namelijk Department of Uro-neurology National Hospital for Neurology and Neurosurgery, Queen Square London en het Nationaal MS-Centrum Melsbroek en UZ Leuven.

Inclusiecriteria:

  • Personen met bewezen MS die urinaire incontinentie vertoont ondanks intermittente sondage. Incontinentie minimum 2 x om de 5 dagen.
  • Anvraag voor deelname dient te gebeuren via huisarts aan de dienst Urologie.

Bemerkingen:

  • Tijdens de deelname aan de studie zal aan de patiŽnt gevraagd worden geen auto te rijden.
  • Potentieel zwangere patiŽnten worden uiteraard uitgesloten.
  • PatiŽnten welke nog spontaan plassen en geen intermittente sondage toepassen komen niet in aanmerking voor deze trial.
  • PatiŽnten welke een gunstig antwoord vertoond hebben op de toediening van cannabis kunnen ingesloten worden in een extensiestudie vermoedelijk tot wanneer de producten eventueel op de markt komen of de productie van de producten stilgezet wordt.

Tijdschema:

De trial ten vroegste juni of juli 2002 kunnen starten.

Terug naar pagina-begin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aandacht voor de Persoon met een Handicap

actie georganiseerd in het kader van de 4de Week van de Persoon met een Handicap, door de Vlaamse Federatie van Gehandicapten en de Association Socialiste de la Personne Handicapťe.

Dit jaar wordt er vanaf 3 december een actie opgezet in verband met het naleven van de voorschriften van parkingsplaatsen toegewezen voor gehandicapten op de parking van groot warenhuizen. Tot heden is het zo dat niet gehandicapten deze voorschriften onvoldoende respecteren. De actie zal over heel BelgiŽ vervolgd worden tot 20 april 2003. De petitie zal ter gelegenheid van "Het Jaar van de Persoon met een Handicap in Europa", op 1 mei 2003, officieŽl overhandigd worden aan Regeringcommisaris Greet van Gool.

Graag uw opmerkingen, getuigenissen en voorstellen. Gelieve deze te zenden naar info@imso.be

Met dank voor uw medewerking.

Terug naar pagina-begin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aan: De politie van de stad Gent

 

Geachte heer/mevrouw,

Op zondag 4 januari 2003, vond in de Aula van de Universiteit in de Volderstraat te Gent een nieuwjaarsconcert plaats, georganiseerd door de "Rotaryclub". Ikzelf ben lid van het orkest dat bij deze gelegenheid optrad.

Ik heb te kampen met de ziekte "multiple sclerose", waardoor ik zeer moeilijk kan stappen, en ben in het bezit van de officiŽle blauwe parkeerkaart. Meestal heb ik hulp van collega’s, en zijn parkeerplaatsen bij concertpodia voorzien, zodat ik ook als gehandicapte nog mijn beroep als muzikant kan uitoefenen.

Vermits het concert plaatsvond om 11 uur, kwam ik met mijn collega’s al ter plaatse om 9 uur om de nodige voorbereidingen te treffen. Ik had vooraf geen speciale aanvraag gedaan om dichtbij te kunnen parkeren. Op zondagochtend is dit immers niet een zodanig probleem.

Bij aankomst blijkt de hele straat te zijn vrijgehouden speciaal voor dit concert. Net voor de deur van het gebouw, en ook aan de overkant van de straat is dus gelukkig nog heel veel parkeermogelijkheid. De dienstdoende agenten komen echter naar me toe en zeggen heel vriendelijk dat de plaatsen enkel voor "prominenten van de Rotaryclub" zijn bestemd. Als ik mijn gehandicaptenkaart voorleg, en als ik uitleg dat ik voor deze prominenten moet optreden, verwijzen ze mij naar de speciale gehandicaptenparkeerplaats die een 100-tal meter verderop is gelegen, met de beleefde boodschap: "dat eindje zal toch wel gaan om te stappen zeker."

Ik ben niet een revolterend type, maar op een dergelijk moment ben je sprakeloos. Je kunt niet gaan uitleggen wat het is om met verlamde benen te moeten rondzeulen.

Ik ben niet verder in discussie gegaan en heb inderdaad dat voor een "normaal" mens korte eindje met mijn wandelstok gestapt. De rolstoel heb ik in de wagen gelaten, want dan had ik nog extra moeite om over de verschillende stoepen te manoeuvreren. Mijn kinderen waren bij mij zodat ze me konden helpen bij het dragen van mijn instrument en kledingtas.

Na het concert was ik echter alleen om naar de wagen te "stappen". Dit "stappen" was ondertussen door mijn zeer wisselvallige ziekte heel moeilijk geworden. Gelukkig kwamen enkele collega’s muzikanten me gauw helpen.

Voor mijn collega’s en vrienden lijkt dit verhaal onwaarschijnlijk.

Na het concert zien we dat op de voorbehouden plaatsen vooral luxewagens geparkeerd staan, en eveneens twee heel grote ambulancewagens. Waarschijnlijk voor het geval dat ťťn van die "prominenten", mocht onwel worden.

Natuurlijk zullen de dienstdoende politieman en vrouw op dat ogenblik zeer plichtsbewust hebben gehandeld, maar een beetje menselijkheid en begrip zou welkom geweest zijn.

De stad Gent heeft al helemaal geen gehandicaptenvriendelijk parkeerbeleid. Waarom gaat men bvb. niet over tot het veel duidelijker markeren (blauw) van die schaarse parkeerplaatsen voor mindervaliden. Het is echt geen grap om naar de stad te komen, en te constateren dat de twee enige parkeerplaatsen dicht bij de Veldstraat (aan het justitiepaleis), andermaal bezet zijn door een luxewagen zonder geldige parkeerkaart.

Mag ik er nog aan toevoegen dat het verkrijgen van een dergelijke parkeerkaart eveneens geen lachertje is, maar dat is een ander verhaal.

Ik wens geen verdere klacht in te dienen, maar een verontschuldiging van de dienstdoende agente zou een blijk van begrip en waardering kunnen betekenen.

Hoogachtend,

 

Filip Verpoest

Bleregemstraat 9

1790 Affligem

GSM 0476/20 74 85

Terug naar pagina-begin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wet van 22/08/2002 betreffende de Rechten van de PatiŽnt

(B.S. 26/9/2002 Ed. 2, Blz. 43719-43724, Bijlage 1 VN 2002/156)

 

  1. Recht op kwaliteitsvolle dienstverlening
  • Een patiŽnt mag van zijn hulpverlener een respectvolle, zorgvuldige en kwaliteitsvolle hulp verwachten, los van enige discriminatie wat betreft huidskleur, taal, religieuze overtuiging… Dit wil echter niet zeggen dat zomaar aan alle wensen van de patiŽnt moeten worden voldaan.
  1. Recht op vrije keuze van beroepsbeoefenaar
  • PatiŽnten kunnen zelf kiezen bij wie ze in behandeling gaan: zo kan b.v. niemand je verplichten bij een bepaalde huisdokter te blijven. Binnen een instelling (zoals het MS-centrum) kan men maar vrij kiezen binnen de mogelijkheden van die instelling: is er b.v. maar ťťn anesthesist, dan heeft men geen keuze, tenzij men naar een ander ziekenhuis gaat.
  1. Recht op informatie over gezondheidstoestand
  • Men heeft recht op informatie over de diagnose, de behandeling, financiŽle kosten, de eventuele toekomstige evolutie van een aandoening… (binnen de grenzen van de huidige wetenschappelijke kennis natuurlijk) Deze informatieverstrekking moet in een duidelijke en begrijpelijke taal gebeuren, al dan niet schriftelijk, eventueel ook aan een door de patiŽnt aangeduide vertrouwenspersoon. Omgekeerd heeft een patiŽnt ook het recht van bepaalde zaken niet op de hoogte gebracht te worden en dit dient dan ook te worden gerespecteerd. Slechts in uitzonderlijke gevallen kan een hulpverlener beslissen dit recht om te weten of niet te weten te negeren, zolang hij in het voordeel van de patiŽnt handelt, en dan nog onder strikte voorwaarden.
  1. Recht op toestemming
  • Ten allen tijde is de toestemming van een patiŽnt nodig voor elke tussenkomst van de hulpverlener. Dit gebeurt doorgaans mondeling, maar kan ook zonder woorden gebeuren (b.v. mouw opstropen bij bloedname), en kan, indien patiŽnt of hulpverlener het wenst, schriftelijk in het patiŽntendossier neergeschreven worden. Voor identieke regelmatige behandelingen (b.v. Betaferon-therapie) is niet telkenmale de toestemming vereist. Als patiŽnt heeft men dus ook het recht om te weigeren of een toestemming terug in te trekken.
  1. Rechten ivm het patiŽntendossier
  • Voor elke patiŽnt moet er een zorgvuldig bijgehouden patiŽntendossier bestaan. Zulk een dossier bevat alle documenten die geen strikt persoonlijke notities van de hulpverlener zijn. Als patiŽnt (en als door de patiŽnt aangeduide vertrouwenspersoon) heb je een inzagerecht in dit dossier: de hulpverlener heeft dan de 15 dagen de tijd om je dit dossier te bezorgen. Dit recht mag echter geen vervanging zijn voor een slechte informatieverstrekking (punt 3 boven)!
  1. Recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer
  • De hulpverlener wordt geacht de privacy van de patiŽnt te respecteren en op een zorgvuldige manier om te springen met vertrouwelijke informatie. Dit recht betreft ook ruimtelijke privacy: wanneer de hulpverlener zorg of informatie verstrekt aan de patiŽnt, moeten daar alleen diegenen aanwezig zijn wiens aanwezigheid beroepshalve vereist is, met uitzondering van stagiairs (tenzij de patiŽnt zich uitdrukkelijk verzet tegen de aanwezigheid van stagiairs –wat zijn recht is- ).
  1. Recht op klachtenbemiddeling
  • Elke instelling zou ook een ombudspersoon moeten aanstellen, die mogelijke klachten moet trachten te voorkomen of te behandelen. Spijtig genoeg legt de wet nog niet vast aan welke vereisten (diploma, intern of extern, …) deze ombudsfunctie moet voldoen. Deze toch wel belangrijke bepalingen zullen later nog in een Koninklijk Besluit vastgelegd worden. Er is momenteel wel een proefproject lopende in enkele (psychiatrische) klinieken, waaruit dan de nodige conclusies zullen getrokken worden.

Tenslotte bevat de wet nog enkele artikels aangaande de vertegenwoordiger die een patiŽnt kan aanduiden om zijn belangen te behartigen indien hij hiertoe zelf niet meer in staat zou zijn. Dit gebeurt volgens een schriftelijke procedure. Werd zo iemand niet van tevoren aangeduid (wat meestal het geval is) dan wordt er in volgorde een lijstje afgelopen: eerst de samenwonende al dan niet gehuwde partner, vervolgens in dalende volgorde een meerderjarig kind, een ouder, een meerderjarige broer of zus.

Terug naar pagina-begin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar pagina-begin

 

 

 
.


 

 

 

 

 

 
© IMSO 2001